آرینپور. یحیی (1387). از نیما تا روزگار ما (تاریخ ادب فارسی معاصر). ج 3. چ 5. تهران: زوار.
اسدی گوهرگوش. عباس، قادری. سلطانعلی (1392). زبانزدها و کنایههای لکی. ترجمه انگلیسی فتحالله قادری. ج 1. چ 1. تهران: طهورا.
افشار سیستانی. ایرج (1366). مقدمهای بر شناخت ایلها، چادرنشینان و طوایف عشایری. ج 1. چ 1. تهران: مؤلف.
اماناللهی. سکندر (1393). قوم لُر: پژوهشی درباره پیوستگی قومی و پراکندگی جغرافیایی لُرها در ایران. چ 5. تهران: آگه.
آذربد مارسپندان (1338). اندرز آذربد مارسپندان. ترجمه فارسی ماهیار نوابی. نشریه دانشکده ادبیات تبریز. 11 (52). 501- 528.
انوری. حسن (1384). فرهنگ امثال سخن. ج 1. چ 1. تهران: سخن.
ایرانی. دینشاه (1334). اخلاق ایران باستان. چ 3. تهران: انجمن زرتشتیان ایرانی بمبئی.
ایزدپناه. حمید (1391). مقدمه بر: فرهنگ لکی. چ 1. تهران: اساطیر.
باقری. مهری (1383). تاریخ زبان فارسی. چ 9. تهران، قطره.
پاینده. ابوالقاسم (1382). نهجالفصاحه. چ 4. تهران: دنیای دانش.
تمیمداری. احمد (1398). فرهنگ عامه. چ 6. تهران: مهکامه.
جعفری قنواتی. محمد (1397). درآمدی بر فولکلور ایران. چ 3. تهران: جامی.
جویس بلو. پاریس (1393). «کُردی». در: راهنمای زبانهای ایرانی. ویراستار: رودیگر اشمیت. ترجمه آرمان بختیاری؛ عسکر بهرامی؛ حسن رضایی باغبیدی و نگین صالحینیا. ج 2. چ 3. تهران: ققنوس.
دبیرمقدم. محمد (1392). ردهشناسی زبانهای ایرانی. ج 2. چ 1. تهران: سمت.
دستغیب. سید عبدالحسین (1383). گناهان کبیره. ج 2. چ 18. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
دشتی. محمد (1386). نهجالبلاغه. چ 4. قم: شهابالدین.
ذوالفقاری. حسن (1388). فرهنگ بزرگ ضربالمثلهای فارسی. ج 1. چ 1. تهران: معین.
راولینسون. هنری (1362). سفرنامه راولینسون (گذر از زهاب به خوزستان). ترجمه سکندر اماناللهی بهاروند. چ 1. تهران: آگاه.
رضایی باغبیدی. حسن (1388). تاریخ زبانهای ایرانی. چ 2. تهران: مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی (مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی).
رضایی نورآبادی. علیعباس (1398). فرهنگ عامه لک. چ 1. خرمآباد: شاپورخواست.
رحماندوست. مصطفی (1390). فوت کوزهگری: مثلهای فارسی و داستانهای آن. 2 ج. چ 6. تهران: مدرسه.
زمانی. کریم (1393). میناگر عشق: شرح موضوعی مثنوی معنوی مولانا جلالالدین محمد بلخی. چ 12. تهران: نی.
سعدی. مصلح بن عبدالله (1392). گلستان. تصحیح و توضیح غلامحسین یوسفی. چ 11. تهران: خوارزمی.
سیپک. ییری (1384). ادبیات فولکلور ایران. ترجمه محمد اخگری. چ 1. تهران: سروش.
شبر. سیدعبدالله (1389). اخلاق. ترجمه محمدرضا جباران. چ 15. تهران: هجرت.
شهبازی. عبدالله (1369). مقدمهای بر شناخت ایلات و عشایر. چ 1. تهران: نی.
شهسواری. فرامرز (1394). واج، تکواژ و واژه در زبان لکی. چ 1. کرمانشاه: طاق بستان.
شکورزاده بلوری. ابراهیم (1372). ده هزار مثل فارسی و بیست و پنج هزار معادل آنها. چ 1. مشهد: آستان قدس رضوی.
صرفیپور. محمدتقی (1390). خوبیها و بدیها. چ 1. قم: صرفیپور.
عالیپور. کامین (1384). دستور زبان لکی، ضربالمثلها و واژهنامه. چ 1. خرمآباد: افلاک.
عالیپور. کامین (1394). «خاستگاه و ریشهیابی زبانهای لکی و لری». در: رسمالخط زبان زاگرس (لکی، لری لرستانی و لری بختیاری). به کوشش اسد فرهمند. چ 1. قم: نسیم حیات.
عسکریعالم. علیمردان (1384). فرهنگ واژگان (لکی به فارسی). چ 1. خرمآباد: افلاک.
عسکریعالم. علیمردان (1388). ضربالمثلها و تکبیتهای سور و سوگ زبان لکی. چ 1. خرمآباد: شاپورخواست.
عنصرالمعالی. کیکاوس بن اسکندر (1390). قابوسنامه. تصحیح غلامحسین یوسفی. چ 17. تهران: علمی و فرهنگی.
غزالی. امام محمد (1380). کیمیای سعادت. به کوشش حسین خدیو جم. ج 2. چ 9. تهران: علمی و فرهنگی.
غلامی. بهادر (1395). فرهنگ باساک: ریشهشناسی واژگان زبان لکی. 2 ج. چ 1. خرمآباد: پراکنده.
فتحعلیخانی. محمد (1379). آموزههای بنیادین علم اخلاق. ج 1. چ 1. قم: شهریار.
فیض کاشانی. ملامحسن (1362). اخلاق حسنه. ترجمه محمدباقر ساعدی. چ 5. تهران: پیام آزادی.
کریمی. جلیل، قلیپور. سیاوش، علیمرادی. زینب (1399). بازنمایی هویت زن در ضربالمثلهای «لکی». جامعهشناسی فرهنگ و هنر. 2 (4). 65- 88.
محدثی. جواد (1392). اخلاق: متن آموزش اخلاق فردی و اجتماعی. چ 3. ویراست 2. قم: نورالسجاد.
مروتی. سهراب (1381). تکامل انسان در آیینه اخلاق. چ 1. ایلام: گویش.
مظاهری. حسین (1383). کاوشی نو در اخلاق اسلامی. ترجمه محمود ابوالقاسمی. ج 2. چ 2. تهران: موسسه نشر و تحقیقات ذکر.
مکارم شیرازی. ناصر (1381). اخلاق در قرآن. ج 2. چ 2. قم: مدرسه الامام علی ابن ابیطالب (ع).
مکارم شیرازی. ناصر (1386). اخلاق در قرآن. ج 3. چ 2. قم: مدرسه الامام علی ابن ابیطالب (ع).
مهدوی کنی. محمدرضا (1388). نقطههای آغاز در اخلاق عملی. چ 24. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
نجفزاده قبادی. امیدعلی (1391). ادبیات عامه لکی. چ 1. خرمآباد: شاپورخواست.
نصیرالدین طوسی (1369). اخلاق ناصری. تصحیح مجتبی مینوی و علیرضا حیدری. چ 4. تهران: خوارزمی.
هانری دو فوشه کور. شارل (1377). اخلاقیات (مفاهیم اخلاقی در ادب فارسی از سده سوم تا سده هفتم هجری). ترجمه محمدعلی امیرمعزی و عبدالمحمد روحبخشیان. چ 1. تهران: مرکز نشر دانشگاهی و انجمن ایرانشناسی فرانسه در ایران.
