ارتباط میان سلامت روان و نحوه نگرش به نوروز

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

چکیده

عید نوروز یکی از بزرگترین و مهمترین مناسبت‌های ایرانیان از گذشته تاکنون بوده است. ایرانیان با نزدیک شدن به سال نو به تمیز کردن خانه و خرید لباس و وسایل جدید می‌پردازند. در آستانه ایام نوروز تقریباً همه افراد شور و شوق دارند و به انجام رسوم مربوط به نوروز می‌پردازند. هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط میان سلامت روان افراد با شور و اشتیاق نوروزی و انجام رسوم مربوط به آن است. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه سلامت عمومی و پرسشنامه محقق‌ساخته نگرش به نوروز است. جامعه آماری مردان و زنان بالای 18 سال هستند که موبایل و تلگرام داشتند، در این پلتفرم فعال بودند و نگارنده به آن‌ها دسترسی داشت. نمونه 188 نفر از مردان و زنانی هستند که به صورت در دسترس به پرسشنامه‌های تلگرامی پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته‌ها نشان داد میان سلامت روان و نگرش به نوروز ارتباط منفی معنادار وجود دارد. میان مقیاس هیجانی پرسشنامه نگرش به نوروز با سلامت روان نیز ارتباط منفی معنادار وجود دارد. یعنی هر چقدر افراد سلامت روانی کمتری داشته باشند، شور و اشتیاق کمتری برای نوروز دارند. اما میان زیرمقیاس شناختی با سلامت روان ارتباط وجود نداشت. میان همه زیرمقیاس‌های سلامت روان با مقیاس هیجانی ارتباط منفی و معنادار وجود داشت، اما هیچ یک از زیرمقیاس‌های سلامت روان با زیرمقیاس شناختی ارتباط معنادار نداشتند. می‌توان نتیجه گرفت هر چقدر افراد از سلامت روان بالاتری برخوردار باشند، نگرش مثبت‌تر و شور و اشتیاق بیشتری برای نوروز دارند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Relationship between Mental Health and Attitude towards Nowruz

نویسنده [English]

  • Mahya Yarigarravesh
assisstant Prof. of Psychology, unit of sciences and researches, Azad university, Tehran, Iran
چکیده [English]

Nowruz Eid has been one of the highest and most important occasions for Iranians since the past. As the New Year approaches, Iranians clean their houses and buy new clothes and accessories. On the eve of Nowruz, almost all people are enthusiastic to perform rituals related to Nowruz. The aim of  current research is to examine the relationship between people's mental health and the enthusiasm of Nowruz and performing rituals related to it. The tools used are the general health questionnaire and the researcher-made questionnaire of attitude towards Nowruz. The statistical population consists of men and women over 18 years who have mobile phones, are active in telegram platform and are in the access of researcher. The sample consists of 188 men and women who responded to telegram questionnaires in an available manner. Pearson's correlation coefficient was used to analyze the data. The results showed that there is a significant negative relationship between mental health and attitude towards Nowruz. That is, the less mental health people have, the less enthusiasm they have for Nowruz. There is a significant negative relationship between the emotional scale of Nowruz attitude questionnaire and mental health, but there was no relationship between the cognitive subscale and mental health. There was a negative and significant relationship between all subscales of mental health with the emotional scale, but none of the subscales of mental health were significantly related to the cognitive subscale. It can be concluded that people with higher mental health have a more positive attitude towards and are more enthusiast to Nowruz.  

کلیدواژه‌ها [English]

  • Nowruz
  • health
  • mental
  • depression
  • anxiety
امینی سام. محمدحسین (1392). نوروز. چاپ1. تهران: ابهجت.
بریس. نیکلا، کمپ. ریچارد، سنلکار. رزمری (1393). تحلیل داده‌های روانشناسی با برنامه SPSS. ترجمه خدیجه علی­آبادی و علی صمدی. چاپ 14. تهران: دوران.
پورحسین. رضا، فرهودی. فرزاد، امیری. محسن، جانبزرگی. محمود، رضایی بیداخویدی. اکرم، نوراللهی. فاطمه (1392). بررسی رابطه بین افکار خودکشی، افسردگی، اضطراب، تاب‌آوری، تنیدگی‌های روزانه و سلامت روانی در دانشجویان دانشگاه تهران. مطالعات روان­شناسی بالینی. 4(14). 21-40.‌
تابع بردبار. فریبا، اسماعیلی. معصومه، اسدی. راضیه (1398). پیش‌بینی اضطراب مرگ در سالمندان بر اساس تیپ‌های شخصیتی و سلامت روان. روان‌شناسی پیری. 5(3). 239-249.‌
حبیب­اللهی. سمیرا، سوداگر. شیدا، بنی جمالی. شکوه­السادات، صبحی قراملکی. ناصر(1396). مدل ساختاری روابط بین معنویت با سلامت‌روان و اضطراب مرگ: نقش میانجی­گری منبع کنترل و حمایت اجتماعی. روان‌شناسی پیری. 3(3). 167-179.‌
حیدریان. معصومه (1401). مقایسه سلامت روان و منبع کنترل در بیماران افسرده و وسواس-اجباری مراجعه کننده به کلینیک‌های روانپزشکی شهر کرمانشاه. فصلنامه روانشناسی سلامت و رفتار اجتماعی. 2(3).‌
دلاور. علی (1401). احتمالات و آمار کاربردی در روانشناسی و علوم تربیتی. چاپ38. چاپ3. تهران: رشد.
شکیب. زهره، طهماسبی. رحیم، نوروزی. آزیتا (1392). عوامل مؤثر بر سلامت روان دختران دبیرستانی شهر بوشهر بر اساس نظریه شناخت اجتماعی. فصلنامه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت ایران. 2(2). 131-142.‌
علیزاده فرد. سوسن، صفاری نیا. مجید (1398). پیش بینی سلامت روان بر اساس اضطراب و همبستگی اجتماعی ناشی از بیماری کرونا. پژوهش‌های روانشناسی اجتماعی. 9(36). 129-141.‌
قزل. معصومه، پورامینی. فاطمه، نژاداصغربیشه. حسنی (1401). تأثیر آموزش تنظیم هیجان بر کاهش اضطراب و افسردگی زنان سرپرست خانوار شهر تهران. مطالعات و تحقیقات در علوم رفتاری. 11(4). 167-178.‌
قوتی. عاطفه، دلربا. مینا، آهوان. مسعود، آقامحمدیان شعرباف. حمیدرضا، فرنوش. مریم (1400). اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر اضطراب، نشخوارفکری و سلامت روان در فرزندان شاهد و ایثارگر. مطالعات روان‌شناختی. 18(3). 105-118.‌
لطفی کاشانی. فرح، وزیری. شهرام (1400). آسیب­شناسی روانی کودک و نوجوان. چاپ23. تهران:  ارسباران.
محمدی. محمدرضا، اردشیر لاریجانی. محمدباقر، سنجری. مژگان، برادرجلیلی. رضا (1380). بررسی شدت افسردگی و اضطراب در ماه رمضان. خلاصه مقالات کنگره روزه­داری و سلامت. 33 (3). 33-3.
نظیفی. مرتضی، مکرمی. حمیدرضا، اکبری­تبار. علی اکبر، فرجی کوجردی. مهدی، رهی. عمید، تبریزی. رضا (1392). اعتبار، روایی و ساختار عاملی ترجمه فارسی پرسشنامه سلامت عمومی 28 سوالی در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمان.‌ مجله دانشگاه علوم پزشکی فسا. 3 (4). 342-336.
هالجین. ریچارد پی(1401).  آسیب‌شناسی روانی. ترجمه یحیی سیدمحمدی. چاپ33. تهران: روان.
یاوری­نیا. سونیا، سپهریان. فیروزه، یوسفی. رحیم (1393). بررسی نقش احساس کنترل، حمایت اجتماعی و سلامت عمومی در اضطراب امتحان دانش‌آموزان دختر پایه سوم مقطع متوسطه شهرستان ارومیه. روان­شناسی مدرسه و آموزشگاه. 3(4). 143-156.‌