سخن سردبیر

نویسنده

استاد دانشگاه تهران


حدود پانزده سال پیش، یعنی همان زمانی که تصمیم گرفتیم مجله‌ای برای انجمن منتشر کنیم، توجه همه به سمت عنوان آن معطوف شد و بالاخره با بحث‌های زیاد، همان عنوانی انتخاب شد که انجمن نیز با همان اسم متولد شده بود. اولین مخالف این عنوان، معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد اسلامی بود. آنها بر این باور بودند که عنوان «انسان‌شناسی» بدون پسوند یا پیشوند زیبنده‌ی این مجله‌ی گران‌سنگ نیست! و بایستی چیزی به ابتدا یا انتهای آن اضافه شود که بالاخره همان پیشوند مرسوم وزارت ارشادی یعنی «نامه»، که برای بسیاری از مجلات دیگر از جمله «نامه علوم اجتماعی»، «نامه جمعیت‌شناسی» و... نیز در نظر گرفته شده بود، برای مجله ما هم در نظر گرفته شد. ما هم چون چاره دیگری برای کسب مجوز نیافتیم، بالاخره به ناچار به اول عنوان مجله‌مان، کلمه «نامه» را اضافه کردیم تا جواز آن، پس از نزدیک به دوسال معطلی و  دوندگی صادرشد! ده شماره‌ی اول مجله هم با همین عنوان یعنی «نامه انسان شناسی» منتشر شد. اما به یک باره مشاهده کردیم رئیس جدید کمیسیون نشریات علمی کشور وقت، مستقر در وزارت علوم ،تحقیقات و فناوری، خرده گرفتند که این پیشوند «نامه» لزومی ندارد و بایستی برداشته شود! ما هم باز به ناچار پذیرفتیم. چون اگر چنین نمی‌کردیم این خطر وجود داشت که امتیاز علمی- پژوهشی مجله را به همین  سادگی از دست بدهیم. لذا از آن پس، عنوان مجله بدون پیشوند «نامه» زیر چاپ رفت! و وزارت ارشاد هم با همین عنوان، مجله را اعلام وصول می‌کرد و مجوز پخش آن صادر می‌شد. تا اینکه بیست و دومین شماره مجله به زیور چاپ آراسته شد و ما هم طبق معمول آنرا برای دریافت اعلام وصول و مجوز پخش به معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد اسلامی ارسال کردیم. ولی این بار، دیگر مثل دفعات قبل نبود! وزارت‌خانه اعلام کرد ما مجله‌ای با چنین عنوانی نمی‌شناسیم و لذا اجازه تائید چنین مجله‌ای را هم نداریم!!

ما بدون اطلاع از این که مسئول قبلی عوض شده و نظر و روش رئیس جدید با مسئول قبلی متفاوت است، دچار مشکل شدیم. هم مجله را چاپ کرده بودیم و هم اجازه پخش آن را نداشتیم، از طرف دیگر شماره‌ی بعدی هم آماده چاپ بود و نمی‌دانستیم حالا بایستی با این شماره‌ی جدید چه بکنیم! بلافاصله نامه‌نگاری‌های لازم با هر دو وزارت‌خانه را شروع کردیم و جرأت کردیم به هردوی آنها بی‌تقصیری خود را در این مرحله از کار اعلام کنیم! اکنون نزدیک به دو ماه است که در بلاتکلیفی به سر می‌بریم و نمی‌دانیم که شماره جدید را با چه عنوانی به چاپ برسانیم؟! از طرف دیگر این خطر وجود دارد که هر دو وزارتخانه بعلت تاخیر در چاپ مجله، مجوز آن را باطل کنند! لذا باز برای بار سوم به ناچار تصمیم گرفتیم این شماره را برای رفع این خطر با همان عنوان مورد تائید وزارت ارشاد، یعنی «نامه انسان‌شناسی» به چاپ برسانیم.