الگود. سیریل (1371). تاریخ پزشکی ایران. ترجمه محسن جاویدان. تهران: اقبال.
امیری عقدایی. سید فتحاله، زارع زردینی. حسین (1393). بررسی عوامل مؤثر بر بهبود و توسعه بازار گیاهان دارویی در ایران (مطالعه موردی شهر اصفهان). تحقیقات بازاریابی نوین. 1. 214-195.
تاج بخش. حسن (1372). تاریخ دامپزشکی و پزشکی ایران: دوران اسلامی. تهران: دانشگاه تهران.
حاج شریفی. احمد، زدیزاده. محمدرضا (1395). دایرهالمعارف مصور گیاهان دارویی. تهران: حافظ نوین.
خالقی. باقر، عواطفی همت. محمد، شامخی. تقی، شیروانی. انوشیروان (1394). دانش اکولوژیک سنتی مردم محلی از خواص دارویی گیاهان علفی و بوتهای در حوزه ایلگنه چای ارسباران. دانشهای بومی. 4. 201-234.
رضوی. منصوره (1394). دانش بومی استفاده از گیاهان خودرو در شمال شرق خوزستان: مطالعه موردی شهرستان ایده. دانشهای بومی ایران. 2(102). 3-140.
سلامی. عبدالنبی (1381). طب قدیم ایران (طب سنتی روان). تهران: کازرونیه.
فرهادی. مرتضی (1385). گیاه مردم نگاری با چکیده و نمونههایی از گیاه مردم نگاری گیاهان خودرو کمره. علوم اجتماعی. 34 و 35. 41-96.
مرکز آمار و اطلاعات ایران (1390). سالنامه آماری استان تهران. تهران: مرکز آمار و اطلاعات ایران.
مصطفوی کاشانی. سید جلال، پاکدامن. ابوالقاسم (1358). مقایسه طب قدیم ایران با پزشکی نوین. تهران: دانشگاه تهران.
مقصودی. منیژه، پارساپژوه. سپیده (1390). گیاه قومشناسی منطقه پس قلعه در شمال تهران. پژوهشهای انسانشناسی. 1(2). 137-161.
.........................، صالحی. پروین (1393). گیاه قومشناسی منطقه اوان. علوم اجتماعی. 272. 67-244.
........................ ، صدیقی. فریبا (1399). درمانهای بومی، سنتی و جایگاه آن دنیای مدرن: مطالعه موردی مانترهدرمانی در میان زرتشتیان. دانش بومی ایران. 13. 145-188.
میردیلمی. زهره، حشمتی. غلامعلی، بارانی. حسین (1393). مطالعه اتنوبوتانی و اتنواکولوژی گونههای دارویی کچیک: مطالعه موردی مراتع کچیک در شمال شرق استان گلستان. دانشهای بومی. 154. 2-129.