انجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121Nomadic Women's Right to Inheritance :
A Case Study on Seyaal Tribe in Delfan District, Lorestan Provinceحق ارث در بین زنان عشایر (مورد مطالعه: طایفه سِیَل در شهرستان دلفان، استان لرستان)1340697976FAمحبوبهباباییدکتری جامعهشناسی روستایی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران،تهران، ایرانجلال الدینرفیع فراستاد مردمشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران،تهران، ایرانحسینمیرزاییدانشیار گروه توسعه و سیاستگذاری اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20220312Women's inheritance right is one of the major rights that has been neglected by some societies. In most nomadic communities, women are deprived of the right of inheritance, even though they accompany men in all aspects of life. Answering to why this is so, this study has been conducted among the Seyaal tribe in Delfan district, Lorestan province with a qualitative approach and thematic analysis method and in-depth interview. The findings showed that in the recent hundred years, women’s right to inheritance in the Seyaal tribe has not changed significantly and in paying inheritance to women, they disregard the Sharii principles and formal laws and rely solely on the customary principles derived from the tribal system. There are legitimacy and justifications to transfer the inheritance right to men in the tribal system and not to pay it to women. However, this system in the Seyaal tribe has always left windows of hope and root rights for the women and has resisted against transferring the inheritance to men and its formally registering. In sum, economic factors have created a strong social structure among the nomads. Although those factors have nowadays become insignificant, the social structure is so strong that does not allow women to claim and receive their right to inheritance.<br /> حق ارث زنان یکی از مهمترین حقوقی است که در برخی جوامع نادیده گرفته شده است. در اکثر جوامع عشایری، با وجود همراهی زنان با مردان در امور زندگی، زنان از حق ارث محروم هستند. برای پاسخ به چرایی وجود این مسئله، پژوهش حاضر در بین طایفه سِیَل در شهرستان دلفان استان لرستان با رویکرد کیفی و مصاحبههای عمیق و روش تحلیل مضمون انجام شده است. بر اساس یافتههای پژوهش، طی صد سال اخیر، حق ارث در بین زنان عشایر سِیَل تغییر محسوسی نداشته است و در مورد موضوع پرداخت ارث به زنان، طایفه سِیَل به قوانین رسمی و اصول شرعی توجه نمی شود، و صرفاً بر اصول عرفی برگرفته از نظام ایلی تأکید دارند. نظام ایلی مشروعیتبخشیها و توجیهکنندههایی در راستای واگذاری حق ارث به مردان طایفه و نیز عدم مطالبه و پرداخت ارث به زنان را ایجاد کرده است. با این حال نظام ایلی در طایفه سِیَل برای زنان ایل همواره روزنههای امید و حق ریشه را در طایفه باقی گذاشته و با انتقال و ثبت رسمی ارث به مردان مقابله کرده است. در مجموع، عوامل اقتصادی در بین عشایر، ساختار اجتماعی محکمی را ایجاد کردهاند. با اینکه امروزه، آن عوامل اقتصادی بیاهمیت شدهاند، اما ساختار اجتماعی از چنان استحکامی برخوردار است که اجازه نمیدهد زنان حق ارث را مطالبه و دریافت کنند.https://journal.asi.org.ir/article_697976_a41c0193fe9d6e9fb97d933bd36c483c.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121Change in the Life Style of Bakhtiari Khans after Mashrute Revolutionدگرگونیدر سبک زندگی خانهای بختیاری پس از انقلاب مشروطه4164254840FAغفارپوربختیاراستادیار گروه تاریخ، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران0000-0001-6617-2372Journal Article20220208After Mashrute Revolution, the life style of Bakhtiari khans changed. These changes happened not only in the form and the ways of housing, food, clothing and income but also in other contents of daily life affairs like the type of their attitudes toward marriage, family, wife, science and acquiring knowledge. Although some of khans and their sons who was living in the capital and those who had studied in Europe showed lots of willingness to these changes and insisted on performing them among the Bakhtiari, some old and traditional khans didn't like these changes and resisted against them. This study tries to examine the ways of changes in the lifestyle of Bakhtiari khans and the reasons for accepting or not accepting them by khans using descriptive-analysis method with the help of historical firsthand resources.<br /> <br /><strong> </strong><br /><strong> </strong>پس از انقلاب مشروطه سبک زندگی خانهای بختیاری دگرگون شد. این تغییرات نه تنها در ابعاد شکلی رخ داد و شیوههای مسکن، خوراک، پوشاک و درآمد خانها تغییر کرد، بلکه ابعاد محتوایی سایر امور زندگی روزمره آنها همچون نوع نگرش به ازدواج، خانواده و زن و نیز نگرش آنها به علم و دانشاندوزی نیز دچار دگرگونی شد. اگرچه بعضی از خانها و خانزادههای مقیم پایتخت و تحصیلکرده اروپا به این دگرگونیها تمایل زیادی نشان دادند و به وقوع آنها در ایل بختیاری اصرار کردند، اما عدهای از خانهای کهنسال و سنتگرا در مقابل این تغییرات ایستادگی کردند. در این پژوهش چگونگی تغییر در سبک زندگی خانهای بختیاری و علل پذیرش یا عدم پذیرش آن در بین خانها با روشی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع دست اول تاریخی مورد بررسی قرار گرفته است.<br /><br />https://journal.asi.org.ir/article_254840_daf3c400addaa5f60d4ee94f50f7fe45.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121The Change Process of Political and Social Structure of Qashqai Tribe in Pahlavi Era from an Anthropological Perspectiveفرایند تغییر ساختار سیاسی و اجتماعی ایل قشقایی در عصر پهلویها از دیدگاه مردمشناسی6592250973FAزرآسارجایی دستغیبدانشجوی دکتری علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایرانحمیدرضاحقیقتاستادیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایرانمحمد کاظمکاوه پیشقدماستادیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20211201From the perspective of political anthropology and the descriptive-analytical method, this research seeks to answer the principal question: what is the process of change in the socio-political structure of the Qashqai tribe in the first and second Pahlavi era? For answering, a hypothesis is made: two main factors, namely the policies implemented towards the tribes and nomads by the central governments (forced settlement, disarmament, removal of local powers, deculturization and detribalization in the first Pahlavi period and the continuation of these policies, along with land reform and lifestyle changes in the second Pahlavi period) and political developments (World War II, the overthrow of Reza Shah and the coup d'état of 28 August) played essential roles in the change process. The analysis showed that in each historical period and according to the country's conditions, the government used different policies to destroy the structure of the Qashqai tribe. Although the first Pahlavi could not destroy the structure of tribe but the second Pahlavi with the help of British and American policies after the coup d'état of 28 August and the fall of Mossadegh's national government, was able to dismantle the tribal chieftaincy in the Qashqai and destroy the tribe structure. <br /><br />این پژوهش از دیدگاه مردمشناسی و با روش توصیفی-تحلیلی در پی پاسخ به این پرسش اصلی است که فرایند تغییر در ساختار سیاسی-اجتماعی ایل قشقایی در عصر پهلوی اول و دوم چگونه است؟ برای پاسخ به پرسش پژوهش، این فرضیه تدوین شده است که دو عامل اساسی یعنی سیاستهای دولتهای مرکزی در قبال ایلات و عشایر (اسکان اجباری، خلع سلاح و حذف قدرتهای محلی، فرهنگزدایی و ایلزدایی در دوره پهلوی اول و ادامه این سیاستها همراه با اصلاحات ارضی، تغییر شیوه زندگی در دوره پهلوی دوم) و تحولات سیاسی کشور (جنگ جهانی دوم و خلع رضاشاه، کودتای 28 مرداد) در فرایند تغییر نقش اساسی داشتهاند. بر اساس یافتههای پژوهش، در هر دوره تاریخی دولتها با توجه به شرایط کشور سیاستهای مختلفی را برای نابودی ساختار ایل قشقایی به کار بردند. هر چند پهلوی اول نتوانست ساختار ایل را نابود کند. اما پهلوی دوم با سیاستهایی که با کمک انگلیس و آمریکا بعد از کودتای 28 مرداد و سقوط دولت ملی مصدق به کار برد، توانست ایلخانی را در ایل قشقایی برچیند و ساختار ایل را نابود کند.<br /><br />https://journal.asi.org.ir/article_250973_94d430c97f129352b6211310ce9bcd7e.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121Fuel Production from Dung Cake in a Rural Society and the Role of Women and Children in Its Preparationتولید سوخت از فضولات دامی در یک جامعه روستایی و نقش زنان و کودکان در فرآوری آن93110252736FAاحمدسهرابی نیاکارشناسیارشد باستانشناسی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایرانمهدیخداوردیکارشناسی فرش، دانشگاه کاشان، کاشان، ایرانJournal Article20220119In this study we investigate the dung cake fuel that has played a major part in formation of inventions and innovations in human history. This fuel used to be obtained from animals such as cattle, sheep and goat and utilize from prehistoric period (eight millennium B.C.) till Pahlavi period in Iran as well as its vicinity lands. The usage of this fuel was in different ways: in lime kiln, in pottery kiln and pottery glaze production in addition to ordinary usage for heating and cooking in everyday life. There was a tendency in livestock-farmer societies with cold, drought and semi-desert ecosystem with little wooden sources to use the dung cake fuel. This descriptive-analytical study that is based on ethnographical and library documental data, has assessed the importance of dung cake fuel and has tried to describe the way of and the people (woman & children) who are engaged in its preparation, its functions, and the influential factors (ecosystemic and economic) in selecting it.در این پژوهش به بررسی سوخت حاصل از فضولات دامی خواهیم پرداخت که سهم زیادی در شکلگیری ابداعات و نوآوریها در طول تاریخ بشری داشته است. سوخت دامی از فضولات حیواناتی مانند گاو، گوسفند و بز به دست میآید. این نوع سوخت از دوران پیش از تاریخ (از هزاره هشتم ق.م.) تا دوران پهلوی در ایران و سرزمینهای همجوار کاربرد داشته است. از کاربردهای مهم این سوخت علاوه بر گرمایش و پخت و پز، استفاده در کورههای آهکپزی، کورههای تولید سفال و نقش و تأثیر آن در تولید لعاب در سفالگری است. جوامع یکجانشینِ کشاورز-دامدار که از لحاظ جغرافیایی دارای زیستبومی سرد و خشک و نیمهبیابانی بودند و منابع سوخت چوبی در آن نواحی کمیاب بود، به استفاده از سوخت حاصل از فضولات دامی روی میآوردند. در این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و بر پایه اطلاعات مردمنگاری و مطالعات کتابخانهای، اهمیت سوخت حاصل از فضولات دامی تبیین و برای تشریح شیوه تهیه، افراد و قشر سازنده (زنان و کودکان) این نوع سوخت، کارکردهای آن و عوامل مؤثر (زیستمحیطی و اقتصادی) تلاش شده است.https://journal.asi.org.ir/article_252736_d8c224fe5a204e8f911a0b18c44887ad.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121Child Wifehood Custom and Inequality in the Formal Education of Rural Girls
(Study on the Rurals of Aleshtar City)رسم کودکهمسری و نابرابری در آموزش رسمی دختران روستایی (مطالعه روستاهای شهرستان الشتر)111136700832FAمحدثهصیادیان برخوردارکارشناسارشد توسعه اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایرانموسیعنبریدانشیار جامعهشناسی توسعه دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20220523Educational inequality has many bases and factors: In this article, which is done with the method of qualitative content analysis (theme analysis), the social and cultural bases in rural areas with tribal culture were analyzed. The research was conducted using a qualitative method and in-depth interviews. The participants of the research were 30 girls under 18 years of age (dropout: who dropped out of school) in 16 rurales in the suburbs of Aleshtar city, who were selected using purposeful sampling. The text of these interviews has been analyzed with thematic analysis method. According to the findings, social, cultural and economic contexts (such as cultural traditions and customs, local and tribal social education, family economy, family headship status, etc.) are the most important factors affecting girls' school dropout in rural areas. Among these factors the norm of early marriage for girls or in better words “the tradition of child wifehood ” is the subject of this study in these regions. In other words, the dominant social norms in rural areas require the priority of marriage, family and work over education and school, especially for girls. In fact, the "child wifehood" as a tradition emerged from and influenced by cultural and family contexts, has itself been an effective factor in rural girls dropout.نابرابری آموزشی، بسترها و عوامل متعددی دارد. در این مقاله که با روش کیفی انجام شده، بسترهای اجتماعی و فرهنگی در مناطق روستایی دارای فرهنگ قبیلهای تحلیل شده است. مشارکتکنندگان پژوهش که با استفاده از نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند، 30 نفر دختر کمتر از 18 سال در 16 روستای حومه شهر الشتر بودند که ترک تحصیل کردهاند. تحلیل مصاحبههای عمیق با روش تحلیل مضمون انجام شده است. بر اساس یافتههای پژوهش، بسترهای اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی (مانند سنتها و رسوم فرهنگی، تربیت اجتماعی محلی و قبیلهای، اقتصاد خانواده، وضعیت سرپرستی خانواده، و ...) از مهمترین عوامل مؤثر بر ترک تحصیل دختران در مناطق روستایی بودهاند. مهمترین عامل مؤثر در میان عوامل موجود، هنجار «ازدواجِ زودهنگامِ» دختران و به تعبیر بهتر «رسم کودکهمسری» در مناطق مورد مطالعه بوده است. به عبارت دیگر هنجارهای اجتماعی غالب در مناطق روستایی، تقدم ازدواج، خانواده و کار را بر تحصیل و مدرسه به ویژه برای دختران الزام کرده است. در واقع «کودکهمسری» خود به عنوان رسمی برآمده و تحت تأثیر بسترهای فرهنگی و خانوادگی، عاملی مؤثر بر ترک تحصیل دختران روستایی بوده است.https://journal.asi.org.ir/article_700832_19f73eb516d4fd30ac44953ad856300d.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121Analysis and Comparison of Hand – Woven Motifs of Qashqai Nomads with the Rock Patterns of Migration Routes and Their Settlements in Fars Provinceتحلیل و تطبیق نقوش دستبافتههای عشایر قشقایی با نقوش صخرهای مسیرهای کوچ و سکونتگاههای آنها در استان فارس137168698001FAفهیمهفانیکارشناسیارشد باستانشناسی دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایراناحمدعلیاسدیاستادیار گروه باستانشناسی دانشگاه هنر شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20220530Rock patterns are those carved or painted on the smooth surface of rocks, which are considered to be the first examples of human art. Since most of these motifs are located on the path of nomadic migration, hunting grounds and pastures, it strengthens the hypothesis of the encounter and communication of the nomads with them. The craving of these patterns has a kind of simplicity, the same kind of simplicity that is visible in the artworks of the nomadic tribes, and it has many manifestations among its followers among the nomad of land of Iran. This article tries to classify, analyze and compare the rock patterns that have been identified so far along the routs of the Qashqai nomads and their tribes in Fars province with the hand- woven patterns of the ethnic, and the similarities and possible connections between them. Express to achieve this goal, the common aspects of the two patterns are described and finally, the hypothesis is proposed that the patterns used by the creators of both arts are probably for the purpose of creating a mark or a trace of themselves to show the right of ownership, statistics of existing realities in social and economic life, or some kind of presentation of ethnic belonging and patriotism have been done by them.<strong> </strong> نقوش صخرهای همان نقشهای حکشده یا نقاشیشده بر سطح صاف سنگها و صخرهها هستند که از اولین نمونههای هنر انسانی محسوب میشوند. از آنجا که اکثر این نقوش در مسیر کوچ عشایر، شکارگاهها و چراگاهها قرار دارند، فرضیه رویارویی و ارتباط عشایر با آنها بسیار قوت میگیرد. حکاکی این نقوش از نوعی سادگی برخوردار است، همان نوع سادگی که در آثار هنری اقوام کوچنده نمایان است و به پیروِ آن در بین عشایر سرزمین ایران نیز بسیار نمود دارد. در پژوهش حاضر تلاش شده است نقوش صخرهای که تاکنون در مسیر پراکندگی عشایر قشقایی و ایلراههای آنها در استان فارس شناسایی شده، با نقوش دستبافتههای این قوم مورد طبقهبندی، تحلیل و تطبیق قرار گیرد و شباهتها و ارتباطهای احتمالی بین آنها بیان شود. برای این کار، وجوه مشترک نقشهای این دو توصیف شده و در نهایت این فرضیه مطرح شده است که نقوش مورد استفاده توسط خلقکنندگان هر دو هنر، احتمالاً به منظور ایجاد علامت یا رد پایی از خود برای نشان دادن حق مالکیت، نمایش واقعیتهای موجود در زندگی اجتماعی و اقتصادی یا به نوعی عرضه تعلق قومیتی و عِرق ملی از سوی آنها بوده است.https://journal.asi.org.ir/article_698001_28e5222f07efd31797b47130ee8e8152.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121A Study of Changes in Miandeh Village in Gilan after Fifteen Years (Iran)مطالعه تغییرات روستای میانده از توابع گیلان بعد از پانزده سال169194701010FAزهرافرضی زادهاستادیار گروه توسعه و سیاستگذاری اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20221111In the past, the prevalence of social changes in the villages was very low and slow, but gradually with the passage of time and under the influence of several factors, changes have emerged in the rural society of Iran which include various aspects. Study on these changes not only provides the possibility of knowing the current situation and changes of some rural areas and the reasons for these changes, but it can also help predict the possible path of these changes in the future and formulate suggested solutions and plans based on the knowledge of the contemporary rural society. The main question of the current research is what changes after 15 years of the previous study have undergone in Miandeh village in Gilan in the terms of population and some social components, agricultural activity, division of labor between rural women and men, physical structure and settlements. Ethnography as a research method was used in this research With techniques of semi-structured interview and observation for data collecting during the years 1400-1401. The analysis of these data was done by thematic analysis method. Decrease in population of the village and increase in the migration of villagers to the nearby city, depopulation of some parts of the village, the loss of neighborhood environment, the feeling of lack of security and fear among some of the survivors of the village, prevalence of theft in the village due to its becoming more secluded, replacement of mostly non-Gilani city dwellers with temporary residence in the village, the proximity of two population groups in the village with two different lifestyle, i.e. 1) production and 2) recreation, leisure and consumption, formation of temporary and small settlements for the temporary accommodation of farmers living in a nearby city, implementation of the plan for leveling fields, use of rice planting machine by a number of villagers, changes in the division of labor between rural men and women, etc. are some of the visible changes in this village that were investigated in this research. در گذشته تغییرات اجتماعی در روستاها بسیار کم و کند بود، ولی به تدریج با گذشت زمان و تحت تأثیر عوامل متعددی، تغییراتی در جامعه روستایی ایران پدید آمده است که جنبههای مختلفی را شامل میشود. مطالعه این تغییرات، نه تنها امکان آگاهی از وضعیت فعلی برخی نواحی روستایی و دلایل بروز تغییرات را فراهم میکند، بلکه میتواند به پیشبینی مسیر احتمالی این تغییرات در آینده و تدوین راهکارهای پیشنهادی و برنامهریزیهای مبتنی بر شناخت از جامعه روستایی معاصر کمک کند. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که بعد از گذشت پانزده سال از انجام مطالعه قبلی، روستای میانده در گیلان به لحاظ جمعیت و برخی ویژگیهای اجتماعی، فعالیت کشاورزی، تقسیم کار میان زنان و مردان روستایی، بافت فیزیکی و سکونتگاهها دچار چه تغییراتی شده است. در این تحقیق از روش مردمنگاری استفاده شد. با فنون مصاحبه نیمهسازمانیافته و مشاهده، دادههای مورد نیاز طی سالهای 1400-1401 جمعآوری گردید و تحلیل این دادهها با روش تحلیل مضمون انجام شد. کاهش جمعیت روستا و افزایش مهاجرت روستاییان به شهرِ نزدیک روستا، خالی از سکنه شدن برخی قسمتهای روستا، از بین رفتن محیط همسایگی، احساس نبود امنیت و ترس در میان برخی از بازماندگان روستا، رواج سرقت در روستا به دنبال خلوت شدن بیش از پیش آن، جایگزین شدن شهرنشینانی عمدتاً غیرگیلانی و با سکونت موقت در روستا، مجاورت دو گروه جمعیتی در روستا با دو سبک زندگی متفاوت یعنی 1) تولید و 2) تفریح، گذران اوقات فراغت و مصرف، شکلگیری سکونتگاههای کوچک برای اسکان موقت روستاییان زارع و ساکن در شهر نزدیک، اجرای طرح تسطیح اراضی شالیکاری، استفاده تعدادی از روستاییان از دستگاه نشا، تغییر در تقسیم کار میان مردان و زنان روستایی و ... برخی از تغییرات مشهود در این روستا است که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفت.https://journal.asi.org.ir/article_701010_13f86cf8d795a66bd023d17f9fcd7c0f.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121Anthropological Study of Galin Village in Sanandaj Township Using Monographic Approachمطالعه مردمشناختی روستای گلین از توابع شهرستان سنندج با استفاده از رویکرد تکنگاری195228697967FAزانیارگفتاریدانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی روستایی دانشگاه تهران، تهران، ایرانمحمدامینخراسانیاستادیار جغرافیا و برنامهریزی روستایی دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20220225Galin is one of the mountainous villages registered in Sanandaj township in Horaman/Uramanat national and world landscape where has unique natural and human potentials. We aimed at an anthropological study on Galin village in the period of winter 1398 to late 1399. This study is qualitative descriptive with monographic approach Based on the lived experience of the researcher in the field, observations, interviews and photography as the techniques of data gathering. The study population includes all people living in Galin village. In describing the features with this approach and in order to fully understanding the village, an attempt has been made to consider to all historical, cultural, social, economic and environmental levels. Finally, suggestions have been made to such as: more research on the historical aspects of the village, the role of women in daily life, the use of elites and educated youth and the importance of agricultural tourism, especially Hawar tourism in the development of the village.گلین یکی از روستاهای کوهستانی و ثبت شده در منظر ملی و جهانی هورامان/اورامانات در شهرستان سنندج است که ظرفیتهای طبیعی و انسانی منحصربهفردی دارد. هدف این پژوهش، مطالعه مردمشناختی روستای گلین در بازه زمانی زمستان 1398 تا اواخر 1399 است. پژوهش حاضر به صورت کیفی، از نوع توصیفی با رویکرد تکنگاری است که در آن با اتکاء به تجربه زیسته و انجام مشاهدات، مصاحبهها و عکسبرداری، دادهها گردآوری شده است. جامعه مورد مطالعه شامل همه ساکنان روستای گلین است. در توصیف ویژگیها با رویکرد تکنگاری و به منظور شناخت کامل روستا سعی شده است همه سطوح تاریخی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و محیطی در نظر گرفته شود. در نهایت پیشنهاداتی از جمله انجام پژوهش بیشتر درباره جوانب تاریخی روستا، نقش زنان در زندگی روزمره، استفاده از نخبگان و جوانان تحصیلکرده و اهمیت گردشگری کشاورزی به ویژه گردشگری هَوار در توسعه روستا بیان شده است.https://journal.asi.org.ir/article_697967_96f0cb2fdca111ade1b2fdfbefac1c51.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121Evaluation of Traditional Medicine among Nomads of Lar, Damavand (Iran)بررسی طب سنتی در میان عشایر لار دماوند229250254810FAژیلامشیریپژوهشکده مردمشناسی، وزارت میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران0000-0001-9035-6972یعقوبجباریانمردمشناس، اداره کل دیپلماسی عمومی سازمان انرژی اتمی، تهران، ایرانJournal Article20220510Traditional medicine is a dynamic and deep medicine that is based on indigenous knowledge and medicinal plants have a special place in providing health and community health. The purpose of this study is to investigate the traditional medicine of Lar Damavand nomads. This research by evaluating the popular healing manners via using the indigenous plants, studies folk medicine and its application in the treatment of diseases of the people of Lar region. This research is qualitative, its approach is ethnographic and its method is field interview. Collecting and recording the traditional treatment among the people of the region has been one of the objectives of the research. Research findings show several species of native and local plants in the treatment of diseases. Apart from these plants, other methods are also used for local therapies. Most of the reported drug applications are for coughs and colds, digestive problems, bloating, pain, gynecological diseases, kidney stones and fractures, etc. The results of the study show that medicinal plants are used in the form of infusions, decoctions, syrups and ointments. In addition to herbs, other drugs are used in treatment. Paying attention to traditional treatment and the knowledge hidden in the therapists' breasts is the continuation of traditional medicine. If these plants are not recorded, the indigenous knowledge used by traditional healers will be lost.طب سنتی، طبی پویا و عمیق است که بر پایه دانش بومی و محلی شکل گرفته است و گیاهان دارویی در آن جایگاه ویژهای در تأمین بهداشت، سلامت جوامع، پیشگیری و درمان بیماری دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی طب سنتی عشایر لار دماوند است. این تحقیق با بررسی شیوههای درمان با استفاده از گیاهان بومی و سایر شیوههای رایج، به مطالعه و بررسی پزشکی مردمی و کاربرد آن در درمان بیماریهای مردم منطقه لار پرداخته است. پژوهش با روش کیفی انجام شده و رویکرد آن مردمنگاری است و از مصاحبه میدانی برای جمعآوری اطلاعات استفاده شده است. یافتههای پژوهش گونههای متعدد گیاهان بومی و محلی را در درمان بیماریها نشان میدهد. به غیر از این گیاهان برای درمانهای بومی از شیوههای دیگری نیز استفاده میشود. اغلب کاربردهای دارویی گزارششده برای سرفه و سرماخوردگی، مشکلات گوارشی، نفخ شکم، دلدرد، بیماریهای زنان، سنگ کلیه و شکستگیها و... است. گیاهان دارویی به صورت دمکرده، جوشانده، شربت و مرهم استفاده میشود. به جز گیاهان دارویی، داروهای دیگری نیز در درمان مورد استفاده قرار میگیرد. توجه به درمان سنتی و دانش درمانگران، ادامه حیات طب سنتی است و در صورت عدم ضبط و ثبت آن، دانش بومی درمانگران سنتی از بین خواهد رفت.https://journal.asi.org.ir/article_254810_91d9468ba88ffeb9657281a90c2f083c.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121Process Identification and Pathology of the Current Situation of Guided Settlement Projects of Nomadic Communitiesفرایندیابی و آسیبشناسی وضع موجود طرحهای اسکان هدایتی عشایر کوچنده251276701416FAسیدمحمدمیرتقیان رودسریدانشجوی دکتری گردشگری دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایرانسعیدصالحیاداره کل امور عشایری استان فارس، شیراز، ایرانJournal Article20221023Settlement and transition plans from nomadic systems to modern systems have become an inevitable necessity as one of the ways to achieve development. However, the theoretical point of view, actors and acting coach and Specific unique operational method are not defined for it and it is understood and implemented in the same way in every nomadic space. Based on this issue, the aim of the current research is to extract and model the procedure and process of the current status of guided settlement plans and to identify the damages in this procedure. Considering the existence of a wide range of nomads and the implementation of the first guided settlement plan in Fars province, these were investigated. The population and the statistical sample of the research included documents (cases of 48 guided settlement) and experts in the field of nomadic settlement (7 people). Data were collected archaically and field study then analyzed through content analysis of documents and interviews. The findings showed that in the existing procedure, there are 12 steps for the discussion and implementation of the guided settlement plan, which were abstracted in the form of 4 categories of "decision-making, decision-taking, contextualization and operationalization". In addition, by examining each step, its damages were identified and reported. According to the purpose of the research, it can be concluded that for the existing guided accommodation procedures, do not exist the agreed theory of accommodation in the eyes of experts, coherent organizational procedure, post-settlement policies and paying attention to improving indicators of human welfare and development and also examining the issue of the transition period from migration to settlement in terms of duration and guardian. Based on this result, it was proposed to review the theoretical basis and definition of settlement, determine the type and manner of role-playing of settlement actors and acting coach, interdisciplinary encounter with settlement and adopt participatory planning and community foundation in policy making and policy implementation.طرحهای اسکان و گذار از نظامهای عشایری به نظامهای نوین، به عنوان یکی از روشهای رسیدن به توسعه، به ضرورتی اجتنابناپذیر تبدیل شده است. ولی دیدگاه نظری، بازیگران و بازیگردانها و روش عملیاتی مشخص و واحدی برای آن تعریف نشده است و در هر فضای عشایری با یک روش، درک و اجرا میشود. مبتنی بر این مسئله، هدف پژوهش حاضر استخراج و الگوسازی رویه و فرایند وضع موجود طرحهای اسکان هدایتی و شناسایی آسیبهای موجود در این رویه است. با توجه به وجود طیف گستردهای از عشایر و نیز اجرای اولین طرح اسکان هدایتی در استان فارس، طرحهای اسکان هدایتی عشایر کوچنده استان فارس مورد بررسی قرار گرفت. جامعه و نمونه آماری پژوهش شامل اسناد و مدارک (48 پرونده اسکان هدایتی) و خبرگان حوزه اسکان عشایری (7 نفر) بود. دادهها به صورت آرشیوی و میدانی جمعآوری و از طریق تحلیل محتوای اسناد و مصاحبه تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که در رویه موجود، برای گفتمانسازی و اجرای طرح اسکان هدایتی 12 مرحله وجود دارد که در قالب 4 مقوله «تصمیمسازی، تصمیمگیری، زمینهسازی و عملیاتیسازی» انتزاع شدند. به علاوه با کنکاش در هر مرحله، آسیبهای آن شناسایی و گزارش گردید. با توجه به هدف پژوهش میتوان نتیجه گرفت که برای رویههای موجود اسکان هدایتی بررسی شده، نظریه مورد توافق اسکان در بین صاحبنظران، رویه منسجم سازمانی، سیاستهای پس از اسکان و توجه به بهبود شاخصهای برخورداری و شاخصهای توسعه انسانی و نیز بررسی مسئله دوران گذار از کوچنشینی به اسکان به لحاظ مدت و متولی، وجود ندارد. مبتنی بر این نتیجه، بازنگری در مبنای نظری و تعریف اسکان، تعیین نوع و نحوه نقشآفرینی بازیگردانان اسکان، مواجهه میانرشتهای با اسکان و اتخاذ برنامهریزی مشارکتی و جامعهبنیاد در سیاستگذاری و اجرای سیاست پیشنهاد گردید.https://journal.asi.org.ir/article_701416_4a17c0cdb6918800a0598fd5f4320778.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121An Analysis of Knowledge Acquisition in Qashqai Tribe before Nomadic Educationتحلیلی بر سوادآموزی در ایل قشقایی پیش از آموزش عشایری277304700989FAمنصورنصیری طیبیپژوهشگر تاریخ معاصر، ایلات و عشایر و ایل قشقایی، تهران، ایرانمیلادیزدان پناهدانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20221022With no doubt, each society adopts its own programs for teaching depending on the lifestyle and communicative and technological skills. In traditional nomadic and immigrant societies, people acquire the survival skills through experience and participation in affairs. However, education and knowledge acquisition for this group of people entail specialized institutes and schools, which has appeared into obsolete kuttabs or maktabs in Iran's tribal communities. After the modern schooling, teaching in nomadic areas was first based on the teaching rules governing the other public schools until the World War II. Following the Point Four Program, assisted by the USA, nomadic teaching was incessantly followed under the title of nomadic education and proceeded until the establishment of the Department of Education for Tribes (DET) in 1969, serving as the first official organization of nomadic education. Taking these into account, the present qualitative study aims to spotlight the Qashqai tribe using the historical method and a library-based document analysis technique. The purpose is to visualize the trend of evolution of the teaching policy before the official nomadic education in Iran. In doing so, the study assumes that teaching has been continuously regarded in different periods by mobile kuttabs or maktabs, and schoolبدون شک هر جامعه، بسته به سبک زندگی، مهارتهای ارتباطی و تکنولوژیکی، آموزشهای خاص خود را نیز دارد. در جوامع عشایری و کوچنده، افراد به مرور زمان از طریق تجربه و مشارکت در امور، مهارتهای لازم را برای بقا یاد میگیرند، اما سوادآموزی و فراگیری آن نیازمند نهادها و آموزشگاههای خاصی است که در جوامع ایلی ایران به شکل مدرن آن مرسوم نبود، بلکه در قالب مکتبخانهها بوده است. پس از شکلگیری مدارس مدرن، ابتدا تدریس در مدارس عشایری نیز بر اساس اصول سایر مدارس دولتی بود که این رویه تا زمان جنگ جهانی دوم ادامه داشت و پس از آن نیز با برنامه اصل چهار با مساعدتهای آمریکا، آموزش عشایری با عنوان تعلیمات عشایر ادامه یافت تا اینکه تشکیلات رسمی تعلیمات عشایری در سال 1348 با عنوان اداره کل آموزش عشایر دایر گردید. از اینرو مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی تاریخی بر پایة منابع اسنادی، کتابخانهای و تاریخ شفاهی با تمرکز بر ایل قشقایی درصدد پاسخ به این پرسش است که پیش از آموزش رسمی عشایری در ایران، سوادآموزی در ایل قشقایی چگونه بود؟ با توجه به این پرسش، فرضیه مقاله مبتنی بر این ایده است که توجه به سوادآموزی پیوسته در دورههای مختلف وجود داشته و مکاتب سیار دایر بوده و به مدرسهسازی نیز توجه ویژهای شده است.https://journal.asi.org.ir/article_700989_dc335bd52b901cd42f020d33a88ed3b3.pdfانجمن انسانشناسی ایراننامه انسانشناسی1735-2096193520230121A Historical Introduction to the Anthropology of the Mamàsan Tribe (Mamssani)مقدمهای تاریخی بر مردمشناسی ایل مَماسَن (ممسنی)305336700990FAجلالیوسفیمدرس دانشگاه و پژوهشگر مطالعات توسعه روستایی، تهران، ایران0000-0002-0337-3000Journal Article20221107This study is about one of the big nomadic tribes of Iran, it means Mamssani tribe. in this tudy, documentary and analytical-historical method have been used, the former for collecting data and the latter for analyzing them. What has been written about Mamssani and their origin hitherto, is limited to Hamdullah Mostofi,writings that hold on the origin of them from Jebel al-Samaq in Syria and Shamat area and then they entered into Iran in the early 6th century. But the results of this research show that the Mamssanies include: 1. Brahui Mamssani who can also speak in Baluchi language. They are the largest Baluchi tribe in Pakistan and are better known as "Mohammad Hassani". Some of them live in southern Afghanistan also. 2. Sistani Mamssani including Sarbandi, Shahraki, Jar, Bazi, Jahan Tigh, Bamdi, Nouri, Cossack, Piri and Nakhaei tribes 3. Mamssani Baluch including three parts: Shah Bakhsh (Ismail Zehi), Hashem Zehi and Noshirvani. 4. Mamssani Kurds, including the Sanjabi tribe of Mamssani descent in Iran and Mamssani Kurds in Iraq and Syria 5- Lor Mamssani in Fars and Kohgiluyeh, Boyer-Ahmad provinces and in Bakhtiari.این پژوهش درباره یکی از ایلهای بزرگ عشایر ایران یعنی ایل مماسن (ممسنی) است. در این پژوهش از روش اسنادی برای گردآوری دادهها و از روش تحلیلی-تاریخی برای تحلیل استفاده شده است. تاکنون آنچه به ممسنی و منشأ آن مربوط میشد، به نوشته حمدالله مستوفی منحصر میگردید که ریشه این ایل را جبلالسماق سوریه و ناحیه شامات معرفی میکند که در اوایل قرن ششم وارد ایران شدهاند. اما نتایج این پژوهش نشان میدهد که ممسنیها عبارتاند از: 1- براهویی ممسنی گروهی از ممسنیها هستند که به زبان بلوچی هم صحبت میکنند و بزرگترین ایل بلوچ در کشور پاکستان هستند و بیشتر به نام «محمدحسنی» مشهورند. بعضی از آنها هم در جنوب افغانستان زندگی میکنند، 2- سیستانی ممسنی شامل طوایف سربندی، شهرکی، جر، بزی، جهان تیغ، بامدی، نوری، قزاق، پیری و نخعی، 3- بلوچ ممسنی، شامل شهبخش (اسماعیل زهی)، هاشم زهی و نوشیروانی، 4- کرد ممسنی، شامل ایل سنجابی ممسنیتبار در ایران و ممسنی کرد در عراق و سوریه، 5- لر ممسنی در استان فارس، کهگیلویه و بویراحمد و بختیاری.https://journal.asi.org.ir/article_700990_ef4d12e3c4d582788d07fc2084bd77f4.pdf