انجمن انسان‌شناسی ایران نامه انسان‌شناسی 1735-2096 23 42 2026 08 23 A Sociological Reading of the Novel “Mehri” Based on Pierre Bourdieu’s Theory of Cultural Capital خوانشی جامعه‌شناختی از رمان مهری با تکیه بر نظریۀ سرمایۀ فرهنگی پیر بوردیو 83 102 740771 10.22034/jasi.2026.2089046.1632 FA یونس جعفرلو دانش‌آموختۀ دکتری زبان و ادبیات فارسی. دانشگاه بوعلی سینا. همدان. ایران. 0009-0005-6829-6439 Journal Article 2026 05 18 This study analyzes the novel Mehri by Forood Jahangiri from a sociological perspective, drawing upon Pierre Bourdieu’s theory of cultural capital. The primary research problem centers on how the lifestyle, social relations, customs, and cultural institutions of the Qashqai nomadic community are represented in the novel, and how these elements intersect with the structures of power, prestige, and social identity. As cultural documents, novels do not merely possess aesthetic value; they reflect deep-seated social relations and the lifeworlds of their respective societies. Mehri provides a rich ground for investigating the nomadic structure and its transition from tradition to modernity. The main objective of this study is to identify the various forms of cultural capital depicted in the novel and to analyze their role in the reproduction of social order. Utilizing a qualitative approach, this study employs qualitative content analysis with a descriptive-analytical method. Data were gathered through a close reading of the text and interpreted based on Bourdieu’s threefold classification of cultural capital. The findings indicate that embodied cultural capital is represented through skills such as horsemanship, marksmanship, Bayati singing, and weaving; objectified cultural capital is manifested in material goods such as handwoven crafts, traditional attire, rifles, and horses; and institutionalized cultural capital is represented by mobile nomadic schools. The study concludes that cultural elements in the novel do not merely serve narrative or aesthetic purposes, but rather function as instruments for acquiring prestige, generating power, and reproducing social order. Furthermore, the novel effectively captures the coexistence and conflict between traditional and modern values, as well as the status of women within the patriarchal structure of the tribe. رمان مهری به‌عنوان یکی از روایت‌های مهم بازنمایی‌کنندۀ زندگی عشایر قشقایی، ظرفیت بالایی برای تحلیل‌های جامعه‌شناختی دارد و زمینه‌ای قابل اتکا برای فهم مناسبات فرهنگی و اجتماعی روزمره در این قلمرو فراهم می‌آورد. این پژوهش با تکیه بر دیدگاه سرمایۀ فرهنگی پیر بوردیو به بررسی لایه‌های فرهنگی و اجتماعی این رمان می‌پردازد؛ دیدگاهی که سرمایۀ فرهنگی را در سه صورت تجسدیافته، عینیت‌یافته و نهادینه‌شده مفهوم‌پردازی می‌کند و آن را در پیوند با قدرت، منزلت و بازتولید اجتماعی توضیح می‌دهد. روش پژوهش، تحلیل محتوای کیفی با رویکرد توصیفی-تحلیلی است و داده‌ها از متن رمان و عناصر روایی و فرهنگی آن استخراج و بر اساس مؤلفه‌های نظری بوردیو تفسیر شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در رمان مهری، سرمایۀ فرهنگی در جلوه‌هایی چون بایاتی‌خوانی، اسب‌سواری، تولید و کاربرد دست‌بافته‌ها، پوشاک و نیز مدارس سیار عشایری بازنمایی می‌شود. نتایج پژوهش چنین آشکار می‌سازد که رمان مهری علاوه بر بازتاب زیست‌جهان عشایری، عرصه‌ای برای فهم پیوندهای غیراقتصادی فرهنگ با قدرت و هویت است و امکان گسترش خوانش‌های میان‌رشته‌ای در حوزۀ ادبیات و جامعه‌شناسی را فراهم می‌آورد. https://journal.asi.org.ir/article_740771_b775fe6c8d73246b0a03834643b0c4ed.pdf