انجمن انسان‌شناسی ایران نامه انسان‌شناسی 1735-2096 22 41 2026 02 20 Linguistic Assimilation: An Anthropological Study of Third Generation Afghan Immigrants in Kerman City همسان‌سازی زبانی: مطالعه انسان‌شناختی نسل سوم مهاجران افغانستانی ساکن در شهر کرمان 209 232 737381 10.22034/jasi.2026.2086825.1618 FA عبدالحسین دانشوری نسب استادیار انسان‌شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران (نویسندۀ مسئول). 0000-0002-9155-9461 امیر رضا محمودی کارشناسی ارشد انسان‌شناسی، گروه علوم اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران. Journal Article 2026 02 27 <span>The city of Kerman has been hosting a significant population of Afghan immigrants for decades. Two population groups live side by side in this city: the majority of native Iranians and the minority of Afghan immigrants, who are themselves divided into several generations. Our issue in this article is to examine the process of linguistic identity assimilation of the third generation of Afghan immigrants (those who were born in Iran and their parents) in the city of Kerman. To conduct the research, the ethnographic method and in-depth interview techniques with 40 people, extensive participatory observation, and content analysis were used. The third generation of Afghan immigrants experience a special situation due to their common cultural characteristics (birth and full socialization in Iran, deep generational disconnection from Afghanistan, monolingual Persian with a Kermani dialect). This situation, which is an extension of Turner's concept of liminality to "permanent generational liminality," can be explained as the result of a process of complete assimilation and long-term acculturation. The results of this study indicate that third-generation linguistic assimilation, influenced by factors such as the symbolic capital of the host dialect, systematic linguistic discrimination, long-term educational immersion, persistent fear of rejection and repatriation, and a deep generational disconnect, has shifted from an integration strategy to full assimilation, leading to Persian monolingualism, a break from the mother tongue, and the formation of a hybrid identity.</span> <span dir="RTL" lang="AR-SA">شهر کرمان از دهه‌های گذشته میزبان جمعیت قابل‌توجهی از مهاجران افغانستانی که خود </span><span dir="RTL" lang="FA">شامل</span><span dir="RTL" lang="AR-SA"> نسل‌های متنوعی هستند، بوده است. هدف پژوهش حاضر مطالعۀ انسان‌شناختی فرایند همسان‌سازی هویت زبانی نسل سوم مهاجران افغانستانی (کسانی که خود و والدین‌شان در ایران متولد شده‌اند) در شهر کرمان بوده است. رویکرد پژوهش کیفی و روش پژوهش مردم‌نگاری بوده است. جهت گردآوری داده</span><span dir="RTL" lang="FA">‌</span><span dir="RTL" lang="AR-SA">ها از تکنیک‌های مصاحبة عمیق و مشاهدة مشارکتی و برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل مردم‌نگاری استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان داد نسل سوم مهاجران افغانستانی به دلیل ویژگی‌های فرهنگی مشترک‌شان (تولد و جامعه‌پذیری کامل در ایران، انقطاع نسلی عمیق از افغانستان، تک‌زبانگی فارسی با لهجه کرمانی) وضعیتی خاص را تجربه می‌کنند. این وضعیت که بسط مفهوم لیمینالیته ترنر به «لیمینالیتة نسلی دائمی» است، به‌عنوان نتیجۀ فرایند جذب کامل و فرهنگ‌پذیری درازمدت قابل‌تبیین است. یافته‌ها همچنین نشان داد که همسان‌سازی زبانی نسل سوم تحت ‌تأثیر عواملی چون سرمایۀ نمادین لهجۀ میزبان، تبعیض زبانی سیستماتیک، غوطه‌وری آموزشی طولانی‌مدت، ترس مداوم از طرد و استرداد و انقطاع نسلی عمیق، از استراتژی ادغام به‌سوی جذب کامل گذار کرده و به تک‌زبانگی فارسی، گسست از زبان مادری و شکل‌گیری هویت پیوندی (هیبریدی) انجامیده است.</span> https://journal.asi.org.ir/article_737381_c8fd881f7a834d29970c9c7e99e79e08.pdf