انجمن انسان‌شناسی ایران نامه انسان‌شناسی 1735-2096 22 41 2026 02 20 Living with Suspended Time: Urban Rhythms and Ritual Temporalities in Rasht زیستن با زمانِ تعلیق‌شده: ریتم‌های شهری و زمان‌مندی‌های آیینی در رشت 53 75 736029 10.22034/jasi.2026.2085795.1616 FA ضرغام فتحی گروه جامعه‌شناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. 0009-0007-6735-0274 محمود شارع‌پور گروه جامعه‌شناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. حسن چاوشیان گروه جامعه‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. فردین علیخواه گروه جامعه‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. Journal Article 2026 02 19 <span lang="EN">In many Global South cities, urban time is often misperceived as mere chaos or institutional failure. This study challenges such reductionism by focusing on Rasht, Iran, where urban temporality exists in a state of “suspension.” The core problem is how this “suspended time”—a zone between formal regulation and social collapse—is produced and navigated through everyday rhythms and ritualized interactions.</span> <span lang="EN">The primary objective is to deconstruct the “ritual temporal regimes” governing the city. This research is significant because it moves beyond static spatial analysis to offer a rhythmic understanding of urban life, revealing how temporal coordination functions as a mechanism for negotiating power and resource access in unpredictable environments.</span> <span lang="EN">The study asks: How is the experience of suspended time embodied in Rasht’s daily rhythms? What role do bodily rituals and situational cues play in maintaining temporal order amidst institutional ambiguity?</span> <span lang="EN">Adopting a rhythm analytical and ethnographic approach, the research is based on 21 intermittent but sustained field presences. The data comprises 53 systematically observed situations (ranging from 20 minutes to 3 hours), treated as distinct analytical units. This allowed for a comparative analysis of rhythms across different seasons, times of day, and institutional conditions.</span> <span lang="EN">Findings indicate that urban time in Rasht is not a neutral backdrop but an unequal, negotiable, and embodied construct. Actors utilize “situated coordination” and gestural cues to create a fragile temporal order. The study concludes that these “ritual temporal regimes” are central to the city’s “time politics,” where power is exercised through the ability to negotiate duration. Ultimately, understanding these rhythmic nuances is crucial for deciphering practical governance and socio-economic inequality in Global South cities.</span> این مقاله به بررسی تجربه‌ی «زمان تعلیق‌شده» در زندگی شهری رشت می‌پردازد؛ وضعیتی که در آن زمان رسمی نه به‌طور کامل اعمال می‌شود و نه فرو می‌پاشد، بلکه از خلال تعامل‌های روزمره، آیین‌های بدنی و ریتم‌های موقعیتی معلق می‌ماند. داده‌های این پژوهش حاصل بیست و یک حضور پراکنده اما مستمر در فضاهای عمومی و نیمه‌عمومی شهر بوده و در چند دوره‌ی متمایز زمانی انجام شده است تا امکان مقایسه‌ی تغییرات ریتم‌ها در فصل‌ها، ساعات روز و شرایط متفاوت نهادی فراهم شود. در مجموع، ۵۳ موقعیت مشاهده‌ای ثبت و تحلیل شده‌اند؛ موقعیت‌هایی که هر کدام یک واحد تحلیلی مستقل محسوب شده و شامل بازه‌هایی میان ۲۰ دقیقه تا ۳ ساعت بوده‌اند. تحلیل ریتم‌شناختی این داده‌ها نشان می‌دهد که کنشگران با تکیه بر ژست‌ها، نشانه‌های موقعیتی و هماهنگی‌های موقعیت‌مند، نوعی نظم زمانی تولید می‌کنند که در قالب «رژیم‌های زمانی آیینی» عمل می‌کند؛ مجموعه‌ای از اعمال تکرارشونده و اجتماعی که امکان ادامه‌ی کارکرد شهری در شرایط عدم‌قطعیت نهادی را فراهم می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهند که زمان شهری نه صرفاً جریان تجربه‌شده، بلکه میدانی نابرابر، مذاکره‌شدنی و بدن‌مند است و بر دسترسی به منابع، قدرت و نابرابری‌های شهری اثر می‌گذارد. این مطالعه با تکیه بر داده‌های مردم‌نگارانه پیشنهاد می‌کند که سیاست زمان و هماهنگی موقعیتی برای فهم سازوکارهای حکمرانی عملی در شهرهای جنوب جهانی اهمیت دارد و می‌تواند به غنی‌ترشدن مباحث مربوط به ریتم‌های شهری کمک کند. https://journal.asi.org.ir/article_736029_09dd805dcf0b7f0789e523acecaa4626.pdf